Ολόσωμη κρυοθεραπεία για την αντιμετώπιση ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Η Ολόσωμη κρυοθεραπεία κατέχει πλέον σημαντική θέση στην αντιμετώπιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
Η επιτυχία της θεραπείας έχει επιβεβαιωθεί από πληθώρα κλινικών μελετών. Όπως προαναφέρθηκε, τα συμπτώματα τέτοιου είδους αυτοάνοσων παθήσεων εμφανίζονται κυρίως στις αρθρώσεις (φλεγμονή του αρθρικού υμένα του αρθρικού θύλακα, καταστροφή της δομής του χόνδρου και του οστού). Ωστόσο, παρά την πρόσφατη εισαγωγή νέων αρχών δράσης (αναστολή TNF-α) στα θεραπευτικά προγράμματα, η θεραπεία εξακολουθεί να απαιτεί μία περίπλοκη διαδικασία. Αυτό προκύπτει και από την κατανόηση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας ως μία συστημική διαταραχή η οποία επηρεάζει τον οργανισμό στο σύνολό του.
Φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση (εάν απαιτείται), κινησιοθεραπεία, φυσικοθεραπείες (εφαρμογή υψηλών ή χαμηλών θερμοκρασιών) καθώς και ψυχολογική αντιμετώπιση πρέπει να συνδυαστούν και να προσαρμοστούν στις μεθόδους αντιμετώπισης του κάθε ασθενή. Για τον σκοπό αυτό, οργανισμοί αυτό-βοήθειας παρέχουν βιβλιογραφία με εκτενείς και εξαιρετικές πηγές πληροφόρησης.
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία εξελισσόμενη συν τω χρόνω πάθηση η οποία προς το παρόν παραμένει μη ιάσιμη παρά τις προόδους που έχουν επιτευχθεί στην αντιμετώπισή της. Ως εκ τούτου, στόχος της θεραπείας είναι η μείωση της έντασης των συμπτωμάτων ώστε να διακοπεί ή να επιβραδυνθεί η πρόοδος της ασθένειας. Στο πλαίσιο αυτό, η ολόσωμη κρυοθεραπεία μπορεί να θεωρηθεί επικουρική φυσιοθεραπεία η οποία, εφόσον εφαρμοστεί αποφασιστικά, μπορεί να συνδράμει στην επίτευξη του θεραπευτικού στόχου. Δεν αποτελεί επί της αρχής υποκατάστατο άλλων αποδεδειγμένα αποτελεσματικών θεραπειών αν και, όπως καταδεικνύεται τόσο από την εμπειρία όσο και από μελέτες, μπορεί να οδηγήσει και σε μείωση της καταναλωμένης φαρμακευτικής αγωγής.
Όπως τεκμηρίωσε σε μελέτη της η Δρ. Bianka Benkenstein, ανακούφιση από τα συμπτώματα μετρούμενη βάσει της μείωσης του πόνου και της δυσχέρειας κίνησης μπορεί να επιτευχθεί με 10-15 συνεδρίες κατά μέσο όρο, ακόμη και σε περιπτώσεις υψηλής έντασης φλεγμονής. Τα συμπτώματα μειώθηκαν και η φλεγμονή υποχώρησε. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διακόπτονται οι δραστηριότητες κινησιοθεραπείας κατά την διάρκεια της κρυοθεραπείας. Η κίνηση βελτιώνει την κατανομή του αρθρικού υγρού και κατά συνέπεια την παροχή θρεπτικών ουσιών στον χόνδρο της άρθρωσης. Από την άλλη, ανατρέπεται και η μυϊκή ατροφία λόγω αδράνειας η οποία μπορεί να οδηγήσει σε δευτερεύουσα ζημία, στον σκελετό για παράδειγμα. Όπως καταδεικνύουν κλινικές, θεραπευτικές και παρατηρήσεις αποκατάστασης, μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι με χρήση ολόσωμης κρυοθεραπείας επιτυγχάνεται βελτίωση στην γενικότερη αίσθηση ευεξίας, μείωση ή και απαλοιφή του πόνου καθώς και μείωση άλλων ενδείξεων φλεγμονής όπως το οίδημα και η αυξημένη θερμοκρασία, βελτιώνεται η γενικότερη κινητικότητα και λειτουργία των αρθρώσεων σε ποσοστό έως και 60% των περιπτώσεων και μείωση της φαρμακευτικής αγωγής σε ποσοστό έως και 35 με 40% των ασθενών.

Τα ευεργετικά αποτελέσματα εξακολουθούν να είναι ορατά 3 έως 6 μήνες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.